Przeglądnięte przez
Tag: materiały

Styl glamour vintage we wnętrzach

Styl glamour vintage we wnętrzach

Styl vintage już od kilku lat cieszy się wielkim powodzeniem w świecie wnętrz. Nie bez powodu – niski koszt uzyskania niebanalnego wnętrza z elementami vintage stanowi jeden z najbardziej atrakcyjnych i przekonujących aspektów, ponadto rzeczy z drugiej ręki wpisują się w nurt zero waste i są stosunkowo łatwo dostępne. Dodatkowo, vintage to swego rodzaju historia opowiedziana za pomocą starych przedmiotów, ubrań, dodatków. Docenią to z pewnością osoby wrażliwe i z wyobraźnią.
Styl vintage glamour jest odmianą stylu vintage, jest jednak bardziej wyrafinowany i wymaga nieco większych zasobów finansowych (inną na przykład odmianą będzie połączenie vintage i boho, również bardzo teraz popularne).

Główna koncepcja projektowania wnętrz w stylu glamour vintage również opiera się głównie na ponownym wykorzystaniu i odświeżeniu starych przedmiotów we wnętrzach, jednak w nieco bardziej eleganckiej i wysublimowanej wersji. Przedmioty dobieramy z większą starannością i dbałością o detale. Staramy się stworzyć spójne wnętrze z pasującymi do siebie elementami, nie ma tu miejsca na przypadkowość i bylejakość. Glamour vintage jest mieszanką vintage, glamour i stylu klasycznego z wzornictwem artystycznym.

Warto pamiętać, że choć styl vintage kojarzy się głównie z zaczerpnięciami z lata 50. i 60., to tak naprawdę możemy sięgać do stylistyk od art deco po lata 90. Wybór epoki lub epok odzwierciedlającej Twój styl pozwoli Ci uzyskać idealnie spersonalizowane wnętrze. Podobnie jak we wnętrzach vintage, tak i tutaj warto nie trzymać się tylko jednej epoki ale nieco je pomieszać oraz dodać trochę elementów nowych – pasujących, ale współczesnych, nie chcemy przecież stwarzać muzeum a wnętrze do mieszkania. Wybierajmy również elementy odzwierciedlające nas i pasujące do nas – jeśli źle się czujemy wśród ciężkich, starych mebli lub nie pałamy miłością do wykończenia na wysoki połysk – nie decydujmy się na to na siłę. Za to możemy dodać coś, co pasuje do naszych zainteresowań (na przykład gramofon, jeśli cenimy sobie dźwięk muzyki analogowej i urok starych płyt czy plakaty ulubionych artystów lub z reprodukcjami cenionych malarzy).

A teraz czas na konkrety. Jakie właściwie elementy pasują do wnętrz w stylu glamour vintage?

Kolorystyka

1. Kolor.

Wnętrza vintage glamour z pewnością nie są dla osób lubiących wnętrza neutralne. Tutaj ważny jest kolor – bordo, brudny róż, granat, terakota, ciemna zieleń, musztardowa żółć, ceglasty pomarańcz, ciemna czerwień, oliwkowa zieleń, czekoladowy brąz, taupe – wybór jest ogromny. Kolory powinny być lekko przełamane, mięsiste, raczej nie neonowe czy bardzo żywe. W zależności od preferencji, stosujemy kolor w większym lub mniejszym zakresie. Nie decydujmy się jednak na całe pomieszczenie w danym kolorze czy kolorach, żeby go nie przytłoczyć i nie stworzyć wnętrza wręcz historycznego.

2. Neutralna baza.

Neutralna baza w postaci ścian i podłogi będzie dobrym tłem dla połączenia pozostałych, odważniejszych i bardziej zdecydowanych elementów. Oczywiście kolor tu też może się pojawić, ale raczej w formie podkreślenia określonego fragmentu wnętrza.

Meble

3. Lakierowane meble.

Meble na wysoki połysk idealnie wpiszą się w koncepcję wnętrza glamour vintage. Powinny jednak być w dobrym stanie, zniszczona powierzchnia mebla może zepsuć cały efekt.

4. Meble zdobione.

Stare meble z bogatymi zdobieniami mogą być świetnym dodatkiem do wnętrz w tym stylu. Trzeba jednak uważać, aby nie przesadzić i dobierać takie elementy z umiarem.

5. Zaoblone kształty mebli.

Zaoblone kształty często występują na meblach w stylu art deco, modernizmu czy z lat 50. i 60. Również we współczesnym wzornictwie robią się coraz bardziej popularne. Meble z zaobleniami mają bardziej elegancki charakter ale są też praktyczne – mniejsze ryzyko zawadzenia o kant 🙂

Dodatki

6. Złote i mosiężne dodatki.

Klamki, włączniki, kontakty, uchwyty, baterie, haczyki, oprawy luster, ramy obrazów, gałki, nóżki, misy i wiele innych – w miarę możliwości finansowych i dostępności warto zwrócić uwagę na te elementy. Dodatki z tego materiału uznawanego za dość szlachetny czasem stanowią clue całego wnętrza. Jeśli jednak nie lubisz złota – możesz postawić na elementy chromowane lub niklowane, jak to miało miejsce w pięknych artdekowskich i modernistycznych przedwojennych wnętrzach.

7. Dekoracyjne, mosiężne oprawy oświetleniowe.

Nic tak nie upiększy wnętrza jak dobrze dobrana, efektowna lampa lub lampy, jako, że teraz stawiamy na wiele źródeł światła we wnętrzu.

8. Mięsiste, ciężkie materiały.

Mięsiste, ciężkie draperie w ciepłych, złamanych kolorach wymienionych wyżej w postaci zasłon, obić, poszewek nadadzą wnętrzu elegancji i charakteru.

9. Sztuka.

Sztuka jest bardzo ważna we wnętrzach vintage glamour. Mogą to być abstrakcyjne obrazy współczesne, plakaty, reprodukcje w nawiązaniu do modernizmu, konstruktywizmu, kubizmu, fowizmu, abstrakcji, sztuki japońskiej. Ostatnio na popularności zyskują także rzeźby „z przymrużeniem oka” – czyli nawiązujące do posągów i popiersi rodem ze starożytnej Grecji np. w formie doniczek lub małych figurek.

10. Tureckie dywany.

Kolorowe dywany w stylu tureckim nawiązują nieco do wnętrz klasycznych. Kiedyś były bardzo kosztowne i tylko nieliczni mogli sobie na nie pozwolić, dlatego też kojarzyły się z luksusem. Dzisiaj, są bardziej dostępne i jak najbardziej wpiszą się we wnętrza vintage.

unsplash.com

11. Rośliny o ciekawych liściach.

W tej odmianie stylu vintage każdy element wnętrza jest ważny – także roślina. Możesz postawić na jeden, większy okaz, będący niejako żywą rzeźbą wpisującą się w układ reszty elementów twojego artystycznego wnętrza lub kompozycję kilku roślin o odmiennych kształtach i wielkościach. Pamiętaj również o odpowiednich doniczkach – plastikowe czy betonowe osłonki nie są mile widziane.

12. Luksusowe materiały.

Welur, aksamit, kamienie naturalne jak marmur, trawertyn polerowany, onyks, drewno dębowe, tekowe – to materiały kojarzące się z luksusem i elegancją, dlatego dobrze się sprawdzą we wnętrzach w omawianym dzisiaj stylu. Welur i aksamit są dzisiaj szeroko dostępne, natomiast elementów z pozostałych materiałów możesz poszukać na aukcjach i targach staroci. Ja w ten sposób znalazłam piękną, drewnianą szafkę z marmurowym blatem za 70zł.

13. Efektowne, designerskie naczynia.

Kiedyś stare naczynia, wazony, kryształy, zwłaszcza z czasów PRL-u można było kupić za bezcen. Dzisiaj więcej ludzi interesuje się dawną sztuką użytkową, pojawiają się kolekcjonerzy, a więc i ceny idą w górę. Plusem tego jest to, że mniej tego typu przedmiotów ląduje na śmietniku. Wciąż jednak można znaleźć ciekawe okazy i stworzyć swoją własną mini kolekcję. Do mody wróciły także kryształy, więc warto na nie polować.

Ogólne zasady

14. Kombinacja elementów vintage z nowoczesnymi.

Tak jak wspomniałam na początku – nie twórzmy z domu muzeum. Warto postawić na eklektyzm i pomieszać elementy z różnych epok, także z tymi współczesnymi. Jeśli się tego boimy, możemy postawić na jakiś wspólny mianownik – na przykład może to być ten sam lub podobny odcień drewna, podobna forma mebla lub meble współczesne w jednym kolorze, stare w innym.

15. Kompozycja wnętrza jako dzieła sztuki.

W przypadku tego stylu wnętrze należy traktować trochę jak kanwę obrazu – całość ale tez każdy fragment powinien tworzyć ciekawy kadr, każda kompozycja powinna być przemyślana. Oczywiście, nie bierzmy tego zbyt dosłownie, ale jest to jednak dość ważne. Jak to sprawdzić? Róbmy zdjęcia naszemu wnętrzu w różnych miejscach – całości lub poszczególnym częściom i sprawdzajmy, czy tworzą atrakcyjne kadry. Może gdzieś brakuje czegoś na ścianie? A może jest za dużo elementów w innym miejscu? Może przyda nam się dodatkowy, mały stolik, który może wędrować po pomieszczeniu i mieć różne funkcje – raz być stolikiem kawowym, innym razem kwietnikiem. Swoją drogą, zwróć uwagę na bardziej profesjonalne zdjęcia wnętrz – często na nich pojawiają się własnie takie małe stoliczki, które wędrują po pomieszczeniu, czasem pojawiają się na wielu kadrach, z pozoru nie mając żadnej konkretnej funkcji. A ich funkcją często bywa właśnie to, aby dopełnić daną kompozycję.

16. Wykorzystaj zalety wnętrza.

Spójrz na swoje wnętrze i wykorzystaj jego zalety – jeśli masz wysokie wnętrze, zawieś długi, ozdobny żyrandol, jeśli pomieszczenie jest duże, możesz zastanowić się nad większymi gabarytowo meblami i bardziej odważnymi kolorami. Jeśli wnętrze posiada wnękę – wykorzystaj ją – zaakcentuj kolorem i stwórz w niej regał z retro gadżetami, powieś lustro czy grafikę lub postaw ciekawą komodę na jej tle. Duże okna możesz ozdobić ciężkimi zasłonami, a w małym pomieszczeniu możesz postawić na jasną bazę i kolorowe akcenty w postaci plakatów czy drobnych mebli.

unsplash.com

17. Uważne dobranie sprzętów.

We wnętrzach z tą konkretnie stylistyką trzeba uważać na sprzęty AGD i RTV. Jest kilka strategii na ugryzienie tego tematu. Ponieważ współczesne sprzęty, w przeciwieństwie do tych vintage, mają przede wszystkim być funkcjonalne, a niekoniecznie ozdobne – możemy je maksymalnie ukryć, aby nie zepsuć efektu pomieszczenia tworzącego jedną, artystyczną całość. Drugim sposobem jest wybranie sprzętów nowoczesnych w wyrazie i wraz z jakimiś dodatkowymi współczesnymi elementami stworzenie kontry dla elementów vintage. Możemy wybrać też sprzęty stylizowane na vintage, których pojawia się coraz więcej na rynku. Choć z zasady jestem przeciwna rzeczom stylizowanym na stare, to sprzęty, zwłaszcza te niezbędne we współczesnym gospodarstwie domowym, są dla mnie wyjątkiem – chodzi przecież przede wszystkim o naszą wygodę użytkowania. Nie będziemy przecież kupować przestarzałych, niedziałających czy zużywających mnóstwo energii sprzętów tylko ze względu na wygląd.

W przeciwieństwie do oryginalnego stylu vintage, wnętrze vintage glamour nie jest już takie niewymuszone i lekko chaotyczne – każdy element jest dokładnie wyselekcjonowany i ma swoje miejsce, a wnętrze jest szczegółowo zaprojektowane (niekoniecznie przez projektanta), choć bywa, że przychodzi to z biegiem czasu – dokładamy lub odejmujemy poszczególne elementy. Ponadto, wnętrze samo w sobie jest dziełem sztuki.
Co ważne – nie ma tu miejsca na rzeczy złej jakości, na plastikowe dekoracje – ten odłam stylu jest elegancki, wręcz wysublimowany. Jeśli czujesz, że jest to coś dla Ciebie, mam nadzieję, że moje wskazówki będą inspiracją.

PS. Piękne wnętrza nawiązujące do glamour vintage możecie zobaczyć tu, tu i tu – są to konta na Instagramie, gdzie możecie podejrzeć wnętrza właścicielek – graficzki i autorki pięknych kolaży Aleksandry Morawiak, autorki i właścicielki butiku z biżuteria Kopi Natalii Kopiszki oraz blogerki Joanny Glogazy.

Inne wpisy o stylach we wnętrzach:
gościnny wpis na blogu portalu Morizon.pl – Styl safari we wnętrzach – egzotyka na co dzień
Styl wabi-sabi – bunt wobec doskonałości
Styl industrialny we wnętrzach
Styl boho we wnętrzach
Jak połączyć styl vintage i nowoczesność w mieszkaniu?
Inspiracja tygodnia – styl folk, czyli o tym, jak ludowe wycinanki wkroczyły na salony
Styl vintage we wnętrzach i dlaczego tak go lubimy?
Jak wprowadzić elementy stylu kolonialnego do wnętrz?

Czytaj dalej...
Piękne i niebanalne połączenia kolorystyczne we wnętrzach

Piękne i niebanalne połączenia kolorystyczne we wnętrzach

W dzisiejszym wpisie chciałabym się skupić na moich ulubionych połączeniach kolorystycznych we wnętrzach. Wydaje mi się, że nie są one dość popularne i dlatego być może będą dla Was inspiracją. Kolory te nie są nachalne – wszystkie są nieco przydymione i dlatego też mogą sprawdzić się w wielu wnętrzach.

Udanych połączeń kolorystycznych możemy szukać wszędzie – w naturze, w architekturze, w sztuce. Oglądając zdjęcia, chociażby na Instagramie czy Pintereście, stwierdzamy, że coś nam się podoba lub nie, tak samo jest z obrazami, plakatami, naturą. Zachwycamy się pięknymi zachodami słońca lub kwiatami, umaszczeniem ptaków, panoramą miasta. Dlaczego? Wszystkie te kadry są stworzone przez konkretne kolory, które wpływają na nas i wywołują pewne emocje. Jeśli są one pozytywne, możemy zastanowić się, czy nie uda się ich przenieść do naszych wnętrz, aby również w nich móc stworzyć coś pięknego.

Moje propozycje połączeń kolorystycznych częściowo wynikają właśnie z wyżej wymienionych obserwacji. To, na co pragnę zwrócić uwagę to to, że większość tych kolorów nie jest żywa – nie pochodzi z podstawowej palety barw, bo wcale nie musimy się jej trzymać, urządzając swoje wnętrze.

Odcieni niebieskiego jest nieskończenie wiele, tak samo żółć nie jest jednym kolorem, ma wiele pochodnych – od limonki do musztardowej żółci. Jestem wielką fanką właśnie tych przełamanych odcieni danych kolorów – zmieszanych z odrobiną szarości, brązu, przydymionych, nienachalnych.

Problemem jest to, że nie zawsze możemy znaleźć te odcienie w dostępnych, gotowych kolorach farb czy innych elementów wyposażenia wnętrz. Sama, szukając odpowiedniego odcienia niebieskiego na moja lamperię do kuchni i przedpokoju, ogromnie się zdziwiłam, jak ubogi jest wybór dostępnych kolorów i czemu są one tak drastyczne – można wybierać spośród kanarkowej żółci, turkusów, ostrej pomarańczy ale gdy szukamy czegoś bardziej łagodnego albo w podstawowych kolorach jak odcienie bieli, szarości, beżu czy kawy z mlekiem – tu już nie jest tak łatwo. Zupełnie tego nie rozumiem. Naprawdę Polacy najczęściej wybierają te ostre kolory? Na szczęście zawsze możemy posiłkować się kolorami z mieszalnika lub mieszać kolory na własną rękę, co może być niezłą zabawą.

Na pewno łatwiej jest z tkaninami czy dodatkami. Tu wybór jest ogromny i z pewnością, poświęcając odrobinę czasu, możemy znaleźć dodatki w tych odcieniach, które nas interesują. Pamiętajcie, że nie wszystko musi idealnie do siebie pasować – jeśli kolor narzuty nie będzie idealnie zgrany z kolorem ściany – nic nie szkodzi, dzięki temu wnętrze będzie bardziej „prawdziwe”.

Ale powracając do głównego tematu. Jakie są moje ulubione kolory? Nie będzie to zapewne niespodzianką, ale będą to odcienie idealnie współgrające z elementami stylu vintage i do niego nawiązujące, czyli: oliwkowa zieleń, granat, ciemna zieleń, pudrowy róż, burgund, ciemna czerwień, terakota. Pominę kolory podstawowe, które oczywiście również uwielbiam, ale byłyby zbyt banalne w tym zestawieniu. Zaczynajmy.

1. Pudrowy róż i ciemna zieleń.

Połączenie numer jeden to pudrowy róż i ciemna zieleń. Piękne i eleganckie – te kolory można połączyć na ścianach np. w formie lamperii, jak zostało to zrobione tutaj:

Wnętrze kawiarni Ranny Ptaszek w Krakowie.

lub stosując jeden kolor na ścianie, drugi w formie jakiegoś większego mebla np. sofy i połączenie obu w dodatkach. Oba kolory pięknie prezentują się w ciężkich tkaninach typu welur, idealnie współgrają z ciemnym drenem i mosiądzem.

2. Burgund i granat.

To połączenie zastosowałam w mojej sypialni. Użyłam go jednak raczej w formie dodatków, dlatego, że chciałam, aby pomieszczenie pozostało jasne, ale jednak z dodatkiem kolorów. Na tapecie są granatowo-niebieskie, niby akwarelowe, liście, które współgrają z granatowymi, lnianymi zasłonami, nieco złamanymi zielenią i szarością. Burgund pojawia się na poszewce w kwiaty i poszewkach welurowych, a dopełnieniem kompozycji jest okrągła, granatowa poduszka. Dalej, granat i niebieski pojawia się na grafice i makatce, natomiast burgundowy na doniczkach i kuferku na biżuterię. Całość jest raczej nienachalna ale według mnie tworzy udaną kompozycję. I to właśnie chciałam Wam pokazać, że kolory można wprowadzać stopniowo i bawić się nimi – dodatki wymieniać między pomieszczeniami, próbować różnych połączeń, zacząć od drobnych rzeczy, niekoniecznie od razu przemalowywać całe pomieszczenie na kolor, którego nie jesteśmy pewni.

3. Burgund i ciemna zieleń.

To połączenie bardziej wyrafinowane. Można do niego dodać odrobinę pudrowego różu, aby przełamać ciemne kolory. Z tego też powodu, stosowałabym je w większych pomieszczeniach lub w niewielkiej ilości – jedna ściana, mebel, dywan, dodatki. W tak mocnych kolorach ważne jest światło. Aby kolory pozostały we właściwej tonacji warto, aby światło dzienne nie padało bezpośrednio na nie – czyli na przykład stosując kolor na ścianie, niech to będzie ściana prostopadła do okna.

4. Pudrowy róż i ciemna czerwień.

Wydaje się, że róż gryzie się z czerwienią. Nic bardziej mylnego – odpowiednio dobrane odcienie mogą być bardzo eleganckie. Trzeba jednak uważać, żeby nie stworzyć klimatu zbyt buduarowego we wnętrzu. Bazą może być tu róż, natomiast ciemna czerwień jako kolor dopełniający.

5. Pudrowy róż i granat.

To również piękne, ale bardzo subtelne połączenie. Jest dość bezpieczne i neutralne, ponieważ żaden z tych kolorów nie jest zbyt nachalny. Świetnie nada się do sypialni, ale nie tylko. W tym połączeniu można być bardziej odważnym i pokusić się na przykład o tapetę w granatowo-różowe kwiaty.

6. Terakota i ciemna zieleń.

Terakota to kolor, który ostatnio robi się coraz bardziej popularny. To połączenie, nie bez powodu, kojarzy się z ciepłem, z egzotyką, miasteczkami skąpanymi w słońcu południowej Europy czy północnej Afryki. W dobrze doświetlonych pomieszczeniach za pomocą tych własnie kolorów można odtworzyć ten klimat, w pomieszczeniach ciemnych, z mała ilością słońca te kolory mogą wydać się nieco przygaszone, smutne. Wszystko zależy, o jaki efekt nam chodzi.

7. Oliwkowa zieleń i pudrowy róż.

To połączenie kojarzy mi się z pięknymi wczesnowiosennymi kwiatami na tle liści drzewa. Jest niezwykle romantyczne i również dość bezpieczne, choć niezbyt popularne. Będzie pięknie współgrać z brązem, drewnem w każdym kolorze, żywą zielenią roślin.

8. Oliwkowa zieleń i granat.

Wydaje mi się, że jest to bardzo nietypowe połączenie. W ogóle połączenie granatu i zieleni nie jest zbyt popularne, a przecież w naturze występuje dość często. Spójrzcie chociaż na upierzenie pawia – to właśnie tym połączeniem zachwycamy się, patrząc na niego. Z powodzeniem więc możemy je przenieść również do wnętrz.

9. Terakota i pudrowy róż.

Pudrowy róż to ciekawy kolor – zestawiony z granatem wyda się chłodniejszy, natomiast z terakotą nada wnętrzu ciepłego, południowego klimatu. Zainspirujmy się kolorami południowej architekty, na której tle tak często robimy zdjęcia. Pamiętajmy jednak o świetle – w południowych krajach jest go bardzo dużo i kolory wyglądają zupełnie inaczej niż w pomieszczeniach w naszym klimacie, gdzie jest go zdecydowanie mniej. Nie należy więc się dziwić, że to połączenie może nieco się różnić od prześwietlonych zdjęć z wakacji.

10. Terakota i oliwkowa zieleń.

Piękne połączeni i bardzo na czasie. Myślę, że w małej formie występuje w wielu domach, chociażby w formie terakotowej doniczki i roślinki 🙂 Jeśli podobają nam się te zestawienia, możemy je przenieść na większą skalę.

To była lista dziesięciu moich ulubionych ostatnio połączeń kolorystycznych. Czy któreś z nich przypadło Wam szczególnie do gustu? A może macie je u siebie? A może wolicie zupełnie inne kolory lub wnętrza całkiem neutralne? Dajcie znać w komentarzach.

Poniżej inne wpisy o kolorach we wnętrzach:
Inspiracja tygodnia – granat i ciemna zieleń we wnętrzach
Subiektywnie o… tym co teraz jest już/jeszcze we wnętrzach niemodne
Kolory van Gogha we wnętrzach
Wnętrza w stylu obrazów Gustawa Klimta
5 rzeczy, które mnie zachwyciły w nowym katalogu Ikea i jedna, która mnie zawiodła
Jak wystrój pokoju może rozwijać kreatywność dziecka?
Kolor roku 2019
Kolor roku 2018 i jak wprowadzić go do wnętrz
Kolor roku 2017 i jak wprowadzić go do wnętrz

Czytaj dalej...
Drewniane półki w łazience – DIY

Drewniane półki w łazience – DIY

Co jakiś czas mam ochotę na małą zmianę w mieszkaniu. Czasami coś wymieniam, czasami dokupuję, czasami przerabiam. Od jakiegoś czasu marzyły mi się otwarte półki w łazience w narożniku obok lustra, ciężko było jednak znaleźć gotowe o idealnej głębokości (dokładnie na głębokość płytki obok lustra, jak na zdjęciu poniżej). Tak więc zostało nam wykonanie ich samodzielnie. Zaletą tego rozwiązania jest z pewnością to, że półki są dokładnie takie, jak sobie wymarzyłam – drewniane, w naturalnym wykończeniu, o wymiarach idealnie dopasowanych do mojej łazienki oraz na odpowiadających mi wspornikach. Jeśli chodzi o koszt – myślę, że jest porównywalny z gotowymi półkami.
Poniżej znajdziecie dokładny opis tego prostego w wykonaniu – jak to się mówi – DIY wraz ze zdjęciami kolejnych etapów. Mam nadzieję, że okaże się to dla Was pomocne. Zapraszam!

Do wykonania półek potrzebowaliśmy przede wszystkim odpowiednich desek. Kupiliśmy je i docięliśmy na odpowiedni wymiar w jednym z marketów budowlanych oferujących tę usługę. Oszczędziło nam to niskim kosztem (samo cięcie kosztowało 4 zł) części pracy, a docięcie profesjonalnym sprzętem dało nam pewność, że przyszłe półki będą identycznych rozmiarów i wszystkie ich kąty będą proste.

Pierwszym etapem pracy było wyszlifowanie wszystkich krawędzi półki. Użyliśmy do tego korkowej kostki oraz papieru ściernego o grubości 220 – deski były fabrycznie dość ładnie wyszlifowane, więc od razu można było szlifować drobnoziarnistym papierem. W przeciwnym razie, zaczęlibyśmy od papieru o grubszych ziarnach i stopniowo dochodzili do coraz gładszych (im większa liczba, tym drobniejszy papier i tym gładsza będzie po szlifowaniu deska). Z perspektywy mogę doradzić, że ten etap pracy znacząco przyspiesza i uprzyjemnia narzędzie takie jak szlifierka oscylacyjna, ale to sprzęt, który nie każdemu jest potrzebny na co dzień w domu, a ręcznie jesteśmy w stanie uzyskać taki sam efekt (niestety, wkładając w pracę wielokrotnie więcej wysiłku i czasu).

Następnie, na wyszlifowanych deskach odmierzyliśmy i zaznaczyliśmy punkty, w których mieliśmy wiercić otwory na wkręty. Otwory są potrzebne, żeby wkręty nie rozszczepiły półki podczas przykręcania podpór. Ponieważ każda podpora półki jest trochę inna (minimalne różnice powstaną nawet na najdoskonalszej linii produkcyjnej), warto do każdej półki „przypisać” konkretne podpory i wyznaczać punkty na otwory indywidualnie. My zapisaliśmy numery na półkach (w miejscach, które zakryją odpowiadające im podpory) oraz na podporach, dzięki czemu łatwo było później odnaleźć pary.

Dokładne położenie otworów ustaliliśmy, kładąc na płaskim blacie deskę do góry spodem i dosuwając ją do ściany. Następnie ukłożyliśmy na desce podporę tak, żeby płasko i pewnie leżała na półce, jednocześnie dotykając w miarę możliwości ściśle do ściany i zaznaczyliśmy otwory przy pomocy ołówka. Znowu, zależnie od jakości wykonania podpór, z przyleganiem do ściany może być nieidealnie, ale nie trzeba się tym bardzo przejmować. Jeżeli dobrze przylega do deski, później wkręty powinny ją „dociągnąć” do ściany.

Mając już zaznaczone miejsca na otwory, mogliśmy przystąpić do wiercenia. Użyliśmy małego wiertła do drewna (oczywiście odpowiednio mniejszej średnicy niż wkręt), bardzo uważając, żeby nie przewiercić półki na wylot. My, żeby tego uniknąć, użyliśmy kawałka taśmy naklejonego wokół wiertła, dzięki czemu wiadomo, jak głęboko można wiercić. Na pewno lepiej trochę za płytko, niż trochę za głęboko.

Mając wywiercone otwory, mogliśmy przystąpić do konserwowania półek. Ponieważ w naszym wypadku miały to być półki łazienkowe, etap ten był szczególnie ważny. Ciągłe działanie wilgoci na niezakonserwowane deski może powodować, że zaczną się przebarwiać albo pleśnieć. Ponieważ po konserwowaniu stolika zostało nam wciąż sporo oleju do blatów, właśnie ten środek postanowiliśmy zastosować. Poprzednio sprawdził się dobrze i nawet z perspektywy czasu, nie mamy z zakonserwowanym nim blatem żadnych problemów (nie chłonie wody ani plam np. z wina).

Zaczęliśmy od dokładnego oczyszczenia desek z pyłu. Następnie, przy użyciu bawełnianej szmatki, równomiernie, cienką warstwą, rozprowadziliśmy olej po całej powierzchni deski. Najlepiej, jeśli cała deska, ze wszystkich stron będzie naolejowana jednocześnie – unikniemy zacieków i różnic w odcieniu. Zrobiliśmy to, wkręcając do połowy wkręt w wywiercony wcześniej otwór i podwieszając za niego deskę – mokra deska na niczym nie leżała, więc olej równomiernie wchłonął się i wysechł. Szczególną uwagę przy olejowaniu należy zwrócić na krawędzie boczne – tam, gdzie widoczne są słoje. Te powierzchnie są wyjątkowo chłonne i możliwe, że trzeba tam będzie dla solidnej konserwacji nałożyć więcej oleju.

Po wyschnięciu (czas zgodny z instrukcją na opakowaniu) deskę ponownie oszlifowaliśmy jak najdrobniejszym papierem ściernym, żeby usunąć luźne włókna drewna, które podnoszą się podczas schnięcia. Po ponownym oczyszczeniu warto wykonać test wodoodporności półki – upuszczamy na deskę kroplę wody i obserwujemy, czy ją moczy, kiedy się po niej przesuwa. Jeśli tak, należy powtórzyć olejowanie i szlifowanie – z dobrze zakonserwowanej deski krople powinny się zsuwać, nie zostawiając praktycznie śladu.

Kiedy byliśmy już zadowoleni z efektu impregnacji, przystąpiliśmy do montażu podpór do półek. Jedyna uwaga – wkręty muszą być co najmniej kilka milimetrów krótsze, niż grubość deski i podpory, żeby uniknąć przebicia lub wybrzuszeń na powierzchni półki.

Następnie, półki z przykręconymi podporami ustawiliśmy już w docelowym miejscu i przy pomocy poziomicy… wypoziomowaliśmy 🙂 Ołówkiem zaznaczyliśmy punkty, w których będziemy wiercić. Ponieważ nam przyszło wiercić w płytkach, dla pewności użyliśmy do ich przewiercenia wiertła do szkła. Przy miękkich płytkach pewnie na sucho uszło by nam użycie tańszego wiertła do metalu, ale potencjalna wymiana pękniętych płytek skłoniła nas jednak do zainwestowania w pewniejsze rozwiązanie. Wiertłem do szkła przewierciliśmy się wyłącznie przez płytki, nie nadaje się ono do wiercenia w murze. Jeśli to możliwe, staraliśmy się wiercić albo w fudze, albo z dala od krawędzi płytki – znów zmniejszamy szansę, że płytka pęknie. Płytkę przewiercamy koniecznie BEZ udaru. Taśma malarska widoczna na zdjęciach zmniejszyła szczerbienie się płytek oraz ogranicza brudzenie ściany. Kiedy wszystkie płytki mieliśmy już przewiercone, założyliśmy wiertło do betonu i kontynuowaliśmy pracę. Jeśli potrzebujemy wywiercić duży otwór (np. 8, 10 mm) warto zacząć od małego wiertła i stopniowo rozwiercać otwór – dużo łatwiej i bezpieczniej niż od razu ruszać z docelową średnicą. Znów zastosowaliśmy trik z naklejeniem taśmy klejącej na wiertło, żeby nie wiercić za głęboko. Najlepiej wiercić minimalnie głębiej niż długość koszulki rozporowej, którą planujemy użyć – łatwo to odmierzyć na wiertle.

Średnica i głębokość otworu, jakiego potrzebowaliśmy w ścianie wywiercić oraz rodzaj koszulki (zwanej też „kołkiem”) były podyktowane tym, jak bardzo obciążona ma być półka, w jakiej ścianie będziemy wiercić (beton, cegła, GK itp.) i na ilu wkrętach będzie powieszona. Najlepiej dopytać w sklepie o swój konkretny przypadek lub poszukać w internecie tabeli, jeśli nie ma się w tym doświadczenia.

Wiercenie przebiegło pomyślnie więc w otworach umieściliśmy koszulki (delikatnie można sobie pomóc młotkiem), oczyściliśmy ścianę z pyłu i przykręciliśmy półki.

Dzięki temu małemu przedsięwzięciu zyskaliśmy, wbrew pozorom, dość dużą nowa powierzchnię do przechowywania. Wykorzystaliśmy ją na ozdobne pudełeczka na płatki kosmetyczne i małe flakoniki szklane – z olejkami, hydrolatami, perfumami. Całości dopełniają trzy, niestety sztuczne, sukulenty z Ikea, ponieważ łazienka nie ma dostępu światła słonecznego. Półki, jak na razie, sprawdzają się bardzo dobrze. Obawialiśmy się nieco zastosowania drewna w łazience, gdzie jest tam przecież dużo wilgoci, ale do tej pory nie zaobserwowaliśmy żadnych negatywnych zmian.

Polecam Wam takie proste i szybkie DIY, zwłaszcza, jeśli wśród „gotowego” asortymentu nie możecie znaleźć dokładnie tego, czego szukacie. Po co iść na kompromisy, skoro można szybko i niskim kosztem mieć idealnie to, co się chce? No właśnie 🙂 Ja z półeczek jestem bardzo zadowolona, ciepły odcień drewna ładnie ociepla biało-czarną łazienkę, a ja mam miejsce na wyeksponowanie ozdobnych flakoników, do których mam słabość 😉

A jakie DIY Wy ostatnio wykonywaliście? Podzielcie się pomysłami w komentarzach. Pozdrawiam!

Poniżej linki do innych domowych małych projektów:
Jak odnowić drzwi wejściowe?
Jak zrobić stoliczki z plastra drewna?
Na co zwracać uwagę przy kupnie lamp vintage?

Czytaj dalej...