Przeglądnięte przez
Kategoria: Architektura

Najciekawsze domy z użyciem lokalnych materiałów | Najciekawsze domy jednorodzinne w Polsce cz. 2

Najciekawsze domy z użyciem lokalnych materiałów | Najciekawsze domy jednorodzinne w Polsce cz. 2

Po długiej przerwie zapraszam na drugi wpis z serii: „Najciekawsze domy jednorodzinne w Polsce”. Przedstawiam w niej po 3 najciekawsze według mnie projekty i realizacje domów jednorodzinnych z podziałem na kategorie. Poprzedni wpis, swoją drogą – cieszący się dość dużym powodzeniem, ukazywał ciekawe modne ostatnio domy o czarnych elewacjach, dzisiaj natomiast skupię się na materiałach, a dokładnie na materiałach elewacyjnych nawiązujących do tradycji lokalnych.

W dzisiejszych czasach wybór materiałów budowlanych jak i elewacyjnych jest ogromny. Ich dobór determinuje możliwości konstrukcyjne, architektoniczne, decyduje o estetycznym wyrazie obiektu – nie tylko w kontekście jego samej formy, ale także wpływu na otoczenie. Wybierając materiały, coraz częściej oprócz podstawowych parametrów, faktury, kolorystyki zwraca się uwagę na aspekt ekologiczny oraz ich lokalne pochodzenie, co jest ze sobą mocno powiązane. Świadomość ekologii, przynależności do danego miejsca, a co za tym idzie dostosowania do otoczenia i jego charakteru, jest coraz większa i często to ona decyduje o wyborze materiałów budowlanych i wykończeniowych. Lokalność stosowanych produktów nie dotyczy zresztą jedynie budownictwa, ale także żywności, odzieży, wyposażenia wnętrz itp. Nic dziwnego, gdyż łączy się to z wieloma pozytywnymi aspektami jak krótszy transport czyli mniejsze koszty i zmniejszenie szkodliwości transportu dla środowiska a także przyczynienie się do rozwoju lokalnej gospodarki. Ponadto, użycie lokalnych materiałów bezpośrednio nawiązuje do tradycji budowlanych danego regionu, o których przez wiele lat zupełnie się nie mówiło, a teraz zaczyna się dostrzegać, jak ważne jest ich podtrzymywanie (przywrócenie lokalnych technik budowlanych, spójność architektury danego regionu, świadomość o tradycjach miejsca, w którym się mieszka).
Ja jestem jak najbardziej za stosowaniem lokalnych materiałów i podtrzymywaniem lokalnego, tradycyjnego sposobu budowania, oczywiście nie w kalce 1:1, a z umiejętnym dostosowaniem do współczesnych realiów i potrzeb ludzi. Tym przydługim wstępem zapraszam Was do zapoznania się z wybranymi przeze mnie projektami, w których ciekawie zastosowano lokalne materiały:

1. Dom jednorodzinny w Płocku.

Etap: w trakcie realizacji

W tym projekcie (w fazie realizacji) zastosowano połączenie dwóch nietypowych materiałów – naturalnego łupka i tradycyjnej strzechy. Łupek, zastosowany w kryciu zmiennym, ciekawie kontrastuje zarówno kolorystycznie jak i fakturowo z gęstą, żółto-szarą strzechą. Choć oba te materiały kojarzą się bardziej z budownictwem tradycyjnym i tradycyjnymi formami, jak widać na tym przykładzie, zastosowane w bardziej minimalistycznych formach, będą się również nadawać do domów nowoczesnych. Ten projekt idealnie odzwierciedla ideę nowoczesnego domu z nawiązaniem do tradycji lokalnych.
Co do samego projektu – jest to prosta, nieduża bryła kryta dwuspadowym dachem, idealna dla współczesnej rodziny. Prostota obiektu sprawia, że na pierwszy plan wybijają się właśnie materiały – łupek i strzecha przeplatają się z białym tynkiem, który je równoważy i spaja. Całość została dopełniona ciemnoszarymi obróbkami blacharskimi i stolarka zewnętrzną w tym samym kolorze.

2. Dom jednorodzinny na Kaszubach.

Projekt: Martyna Kordys i MIDI Architekci
Etap: w trakcie realizacji

DOMWIEZYCA

Projekt domu na Kaszubach z założenia miał nawiązywać do lokalnej charakterystycznej zabudowy. Inspiracja do projektu były typowa kaszubska ceglana leśniczówka oraz lokalne zabudowania kolejowe. Tradycyjne, charakterystyczne elementy dawnej architektury, jak wątek muru, detale z cegły, wrota drewniane na metalowych szynach czy ceglane nadproża, ujęto w nowe formy. Projekt przetwarza dawne tradycje i uzupełnia je o nowoczesne, energooszczędne rozwiązania technologiczne. Dzięki temu powstały dom będzie wpisywał się w okolice, jednocześnie zapewniając komfort mieszkańcom.
Bryła budynku jest prosta, wręcz minimalistyczna, pokryta dwuspadowym dachem. Okna rozmieszczono rytmiczne, nawiązując do pomorskiej zabudowy, ale są one jednak większe i lepiej doświetlają wnętrze niż te tradycyjne. Fasada z rozbiórkowej cegły wyrabianej ręcznie ponad 100 lat temu została uzupełniona ciemnym dachem i oknami. Wewnątrz udało się uzyskać wygodne, wysokie pomieszczenia a salon ma wysokość do 7 m poprzez otwarcie do aż do samego dachu. Wzdłuż całej części dziennej ciągnie się duże, panoramiczne przeszklenie z wyjściem na drewniany taras z widokiem na całą okolicę.

DOMWIEZYCA
DOMWIEZYCA
DOMWIEZYCA
DOMWIEZYCA
DOMWIEZYCA
DOMWIEZYCA
DOMWIEZYCA
DOMWIEZYCA
DOMWIEZYCA
DOMWIEZYCA
DOMWIEZYCA

3. Dom jednorodzinny pod Głogowem.

Projekt: Blank Architects
Etap: zrealizowany

pkrajewski.pl

Dom pod Głogowem to kolejny projekt, którego architektura, choć całkowicie nowoczesna, nawiązuje dialog z okoliczną zabudową. Tym razem kontekstem dla tej nietypowej realizacji była XIX-wieczna wioska położona nieopodal Głogowa. Projektanci postawili na nawiązanie pod względem materiału – naturalne drewno na elewacji oraz bryły – wydłużone prostokąty pokryte dwuspadowym dachem. Podział domu na wie bryły optycznie go rozbił i zmniejszył, tym bardziej upodabniając do typowej wiejskiej zabudowy. Lekko ścięte dwie przenikające się bryły domu oraz asymetryczne dachy to cechy, które nadają mu nowoczesności. Tak samo jak duże, kadrujące widok na piękną okolicę, okna.
Niewątpliwym atutem tego projektu jest pełne dostosowanie go do potrzeb osób niepełnosprawnych (inwestorami są osoby będące na emeryturze) poprzez brak drugiej kondygnacji, szerokie przejścia wewnątrz i podjazd do domu. Projektantom udało się uzyskać wygodną i funkcjonalna przestrzeń użytkową o powierzchni 150 metrów kwadratowych. 

pkrajewski.pl
pkrajewski.pl
pkrajewski.pl
pkrajewski.pl
pkrajewski.pl
pkrajewski.pl
pkrajewski.pl
pkrajewski.pl
pkrajewski.pl

4. Dom jednorodzinny w Rudach.

Projekt: Marek Wawrzyniak i Karol Wawrzyniak z pracowni toprojekt
Etap: zrealizowany

toprojekt

Punktem wyjścia dla projektu domu w Rudach była cegła z ostatniej lokalnej cegielni. Kolor cegły jest niemal identyczny jak leśny grunt na terenie działki. Cegła w tym przypadku nie jest tylko materiałem budowlanym, ale także stanowi o ekspresyjnym wyrazie realizacji. Elewacje zostały drobiazgowo zaprojektowane z zastosowaniem wątku krzyżykowego (cegły są z jednej strony są wypychane, a z drugiej wciskane w stosunku do lica ściany). Dzięki temu uzyskano wspaniałą grę światłocieniowa na elewacji.
Oprócz zastosowania tradycyjnego materiału i wątku ceglanego, projekt domu w Rudach jest na wskroś nowoczesny. Jego form wynika z wariacji na temat prostopadłościanu i zabawy wklęsłościami i wypukłościami. Ciekawym aspektem projektu jest wytworzenie zamkniętego dziedzińca, oddzielającego strefę wejściową od drogi. Z tej strony dom wydaje się być nieco zamknięty na otoczenie, ale z drugiej pięknie otwiera się na okoliczny krajobraz – przeszklenie na całą ścianę pozwala na niemal bezpośredni kontakt z otaczającą przyrodą pobliskiego lasu. Nietypowo, działka, na której stoi dom, nie jest ogrodzona, co pozwala mu integrować się z otoczeniem.
Układ budynku pozwolił na uzyskanie komfortowego mieszkania składającego się z parteru częściowo pokrytego użytkowym poddaszem.

toprojekt
toprojekt
toprojekt
toprojekt
toprojekt
toprojekt
toprojekt
toprojekt
toprojekt
toprojekt
toprojekt
toprojekt
toprojekt
toprojekt
toprojekt
toprojekt

Jak podobają Wam się te projekty? Co sądzicie o doborze materiałów pod kątem ich lokalności?
Jeśli podobał Wam się wpis, koniecznie zajrzyjcie do poprzedniego z tej serii, a już wkrótce (mam nadzieję) zapraszam do części trzeciej: Najciekawsze projekty nowoczesnych stodół.

Czytaj dalej...
Styl zakopiański – czyli jedyny w pełni narodowy styl w architekturze w historii Polski

Styl zakopiański – czyli jedyny w pełni narodowy styl w architekturze w historii Polski

Zabytkowa studnia projektu Witkiewicza znajdująca się przy Willi pod Jedlami w Zakopanem.

Choć dzisiejszy wpis z pewnością nie przypadnie wszystkim do gustu, to wierzę, że znajdą się osoby, które interesują się historią polskiej kultury i sztuki 😉
Po ostatnich kilku wizytach w Zakopanem, zachwyciłam się starą, oryginalną architekturą Zakopanego i okolic i zapragnęłam dowiedzieć się o niej nieco więcej. Niedawno w moje ręce wpadła książka o historii polskiego designu i z niej własnie czerpałam informacje do wpisu.
Jeśli macie ochotę zapoznać się co nieco z historią powstania tego stylu, zapraszam do lektury krótkiego wpisu 🙂

Styl zakopiański stanowił pierwszą fazę poszukiwań w zakresie wzornictwa, których celem było wykształcenie przedmiotów codziennego użytku kojarzonych z tradycją rodzimą. Główną rolę w powstaniu stylu zakopiańskiego odegrał Stanisław Witkiewicz senior, który to jednak twierdził, że jego twórcami byli górale tatrzańscy, on zaś był jedynie jego propagatorem. Witkiewicz, przybywszy do Zakopanego (popularnego ośrodka kuracyjnego) w 1886 r., zachwycił się tradycyjną architekturą wiejskich chałup. Zebrał on i opisał elementy typowe dla ludowego budownictwa i ornamentyki oraz zaprojektował kilka obiektów w tym stylu, niektóre traktując całościowo, jak np. Willę Koliba, której projekt zawierał nie tylko elementy budownictwa ale także meblarstwo, snycerstwo, koronczarstwo, tkactwo itp. Willa Koliba to obiekt, w którym po raz pierwszy określono cechy stanowiące znak rozpoznawczy stylu zakopiańskiego.

Muzeum Stylu Zakopiańskiego w Willi Koliba przy ul.Kościeliskiej. Słynna willa to pierwszy dom w stylu zakopiańskim wybudowany według projektu Stanisława Witkiewicza.
Na balustradzie typowa dla Podhala ornamentyka, zapożyczona z góralskich spodni, haftów, koronek, wycinanek.
Ganek z postacią górala w szczycie.
Góralski motyw parzenicy.
Otwory okienne i drzwiowe zamykano łukiem półokrągłym, którego zarys tworzyły wypełniające przestrzeń między słupami i belką poziomą łukowe kawałki drewna zwane psami.
W narożniku rynny – rzygacz zamiast rury spustowej.
Klamka w kształcie główki ciupagi – tutaj ciekawy, dopełniający element wyposażenia, wszędzie indziej wyglądałaby po prostu kiczowato.
Wszystkie belki stropowe, nadproża i inne elementy konstrukcyjne są pięknie rzeźbione w góralskie ornamenty.
W całym budynku w oknach są odpowiednio dopasowane wełniane, haftowane zasłony również z góralskimi ornamentami.
Parkiet w tak modną dzisiaj ścięta jodełkę (tzw. francuska jodełkę (link)).
Słupek podtrzymujący schody rzeźbiony (a jakże) w motywy floralne.
Wnętrze pokoju. Zwróćcie uwagę na tekstylia – dywany, chodniki, narzuty. Te wzory i materiały są przecież teraz tak bardzo na topie.

Styl zakopiański łączy w sobie elementy charakterystyczne dla drewnianych konstrukcji wieńcowych oraz stylizowany ornament floralny, wywodzący się z tradycji podhalańskich.
Witkiewicz, jako jedną z najważniejszych zalet świadczących o ponadczasowości rozwiązań wymyślonych przez polskich górali, wymienił możliwość uniwersalnego przekształcania ich pomysłów, która dała się bezpośrednio wyprowadzić z faktu, że w sprzętach góralskich forma wynika wprost z funkcji.

Willa w stylu zakopiańskim znajdująca się w samym centrum Zakopanego, choć nieco na uboczu – Dom Jutrzenka. Dzisiaj jest tam centrum kultury.
Na narożnikach zwanych węgłami, bale układają się w w zamki z ostatkami – końcówki belek występują poza narożnik.
Widok na podcienie willi.
Domy w stylu zakopiańskim stawiane były z płazów, czyli drewnianych bali przeciętych na pół, które uszczelniano mchem lub plecionką z drewnianych wiórów.
Wystające poza lico ściany belki ściany wewnętrznej.
Narożnik.
Spadziste dachy pokryte są drewnianym gontem.

Inne obiekty zaprojektowane przez Witkiewicza w stylu zakopiańskim to Willa Pepita, Willa Oksza, Zofiówka, Dom pod Jedlami. Wille te miały za zadanie kontynuować tradycje rodzime, chłopskie, a jednocześnie stanowić wygodne i przestronne mieszkania. Miały być wzorem i sposobem propagowania stylu, który dotychczas był jedynym stylem narodowym. Jak historia pokazała, styl ten był jednak zjawiskiem efemerycznym i krótkotrwałym, jednak wyznaczył on kierunek kolejnym pokoleniom artystów, którzy coraz częściej odwoływali się do tradycji ludowych.

Willa Atma przy ul. Kasprusie. Mieści się tam muzeum Karola Szymanowskiego – największego po Fryderyku Chopinie polskim kompozytorze.
Fundamenty domów wznoszono z polnego kamienia lub z głazów narzutowych.
Willa „Pod Jedlami”, in. dom „Pod Jedlami” znajdująca się przy ulicy Koziniec w Zakopanem.
Willa w stylu zakopiańskim według projektu Stanisława Witkiewicza z 1897 r.
Willa zbudowana została dla rodziny Pawlikowskich i nadal pozostaje w rękach rodziny, dlatego też jej zwiedzanie możliwe jest tylko z zewnątrz.
Z podnóża willi rozpościera się piękny widok.
W ogrodzie stoi piękna, zabytkowa studnia, także projektu Witkiewicza.
Willa Harenda, w której niegdyś mieszkał Jan Kasprowicz – dzisiaj znajduje się tam jego muzeum.
Widok od boku. Dom, usytuowany na zboczach Gubałówki, poeta nabył w 1923 roku od angielskiej malarki Winifred Cooper za pieniądze zarobione na tłumaczeniu Szekspira.
Widok z dołu, przy rzeczce Zakopianka. Obok willi znajduje się również Mauzoleum z grobem artysty.
Detal balustrady z ludowymi wycinankami.

To już wszystko na dziś. Jak Wam się podobał mój spacer po architekturze w stylu zakopiańskim? Czy tak samo jak ja jesteście zauroczeni tymi jedynymi w swoim rodzaju willami? Czekam na Wasze komentarze 🙂

Czytaj dalej...
Najciekawsze czarne domy w Polsce | Najciekawsze domy jednorodzinne w Polsce cz. 1

Najciekawsze czarne domy w Polsce | Najciekawsze domy jednorodzinne w Polsce cz. 1

Zapraszam na pierwszy wpis z nowej serii: „Najciekawsze domy jednorodzinne w Polsce”. Zamierzam w niej pokazywać po 3 najciekawsze według mnie projekty i realizacje domów jednorodzinnych z podziałem na kategorie. Zacznijmy od tych, które wpisują się w bardzo mocny ostatnio trend w architekturze nowoczesnej, czyli czerń na elewacji.

Czerń na elewacji to temat kontrowersyjny. Myślę, że wciąż ma on więcej przeciwników niż zwolenników, niemniej jednak widać, że pomysł ten cieszy się coraz większym powodzeniem.
Czerń od dawna jest z powodzeniem stosowana w architekturze użyteczności publicznej. Kolor ten nadaje budynkom wyrazistości, charakteru, podkreśla ich bryłę. I dobrze – ponieważ według mnie, to tego typu architektura powinna się wyróżniać w otoczeniu. W końcu ma ona służyć ludziom, wszystkim ludziom, więc niech będzie widoczna, nietypowa i najwyższej klasy.

Jeśli chodzi o stosowanie czerni w architekturze domów jednorodzinnych, mam co do tego mieszane uczucia. Z jednej strony, kolor ten na pewno nie wpływa pozytywnie na kwestię ładu przestrzennego. Wszak, ile innych domów będzie w tym kolorze? Z drugiej strony, w Polsce powstaje coraz więcej domów nietypowych, o architekturze ponadprzeciętnej. Wymóg stosowania w nich dachów z czerwonej dachówki czy elewacji w pastelowych kolorach wydaje się więc być zupełnie bez sensu. Taka architektura potrzebuje odpowiedniej oprawy i tu kolor czarny może się sprawdzić wyśmienicie.

Poniżej przedstawiam Wam 3 najciekawsze domy o czarnych elewacjach (i nie tylko), z czego dwa to realizacje a jeden jest na etapie projektu.

1. Dom jednorodzinny w Krostoszowicach.

Projekt: RS+ Robert Skitek
Etap: zrealizowany

lupek.pl

Dom jednorodzinny projektu pracowni RS+ Robert Skitek z pewnością można nazwać ekspresyjnym. Jego odważną formę podkreślono dodatkowo nietypowymi dla elewacji kolorem i materiałem. Czarny łupek zastosowany na elewacji i dachu kontrastuje z jasnym wnętrzem domu, w którym dominuje biel i drewno. O łupku pisałam już we wpisie o nowoczesnych materiałach elewacyjnych, tutaj możecie zobaczyć, jak faktycznie prezentuje się na nowoczesnej elewacji domu. Z dostępnych typów kryć (chodzi o kształt oraz sposób mocowania i układania łupka) wybrano krycie podwójne prostokątne, które jeszcze bardziej wydobywa żywą formę obiektu. Łupek to odpowiedź dla osób poszukujących trwałego, ale i naturalnego materiału na elewację. Dzięki swoim właściwościom, można go zastosować również na dachu, co pozwala uzyskać tak pożądany dzisiaj nowoczesny efekty całkowicie jednolitej, minimalistycznej bryły.

fot. Tomasz Zakrzewski
fot. Tomasz Zakrzewski
lupek.pl
lupek.pl
fot. Tomasz Zakrzewski
lupek.pl

Nietypowa forma domu w Krostoszowicach nie jest, jak mogłoby się wydawać, wynikiem szalonej koncepcji architekta, a przemyślaną odpowiedzią na kontekst, jakim w tym wypadku był pagórkowaty krajobraz okolicy. Słusznie nie odniesiono się do okolicznej, chaotycznej zabudowy, którą stanowią domy z lat 60. i 70. XX wieku, ale do ciekawej topografii. Wyzwaniem, ale i szansą, było nachylenie terenu działki, którą to architekci wykorzystali w 100%, bawiąc się poziomami oraz otwierając dom na krajobraz, nie na otaczającą zabudowę. Nietypowo, strefę nocną umieszczono poniżej dziennej. Oprócz standardowej funkcji, czyli 3 sypialni, łazienki, kuchni, salonu z antresolą i toalety, w domu udało się wygospodarować miejsce na pomieszczenie techniczne, gabinet, pomieszczenie do ćwiczeń i pomieszczenie gospodarcze. Całość dopełniono dwoma dużymi tarasami.

lupek.pl
lupek.pl
lupek.pl
lupek.pl
fot. Tomasz Zakrzewski
fot. Tomasz Zakrzewski
RS+ Robert Skitek
RS+ Robert Skitek
RS+ Robert Skitek
RS+ Robert Skitek

2. Dom jednorodzinny w Lublińcu.

Projekt: Dyrda Fikus Architekci
Etap: zrealizowany

fot. Bartłomiej Osiński

Projekt domu pracowni Dyrda Fikus Architekci miał za zadanie pokonać dwie podstawowe trudności jego lokalizacji – małej działki oraz chaotycznej, ciasnej zabudowy okolicy. Architekci postanowili dodać pozytywnej jakości za pomocą projektowanego budynku. Miał on odcinać się od okolicznej zabudowy, zarówno pod względem funkcjonalnym jak i samego wyglądu budynku.

fot. Bartłomiej Osiński
fot. Bartłomiej Osiński
fot. Bartłomiej Osiński
fot. Bartłomiej Osiński

Odcięcie miało nastąpić poprzez uzyskanie jak największego ogrodu i maksymalne otwarcie na niego. Ponadto, zastosowano ciekawy zabieg w bryle budynku – przechylono ścięty wierzchołek dachu w stronę ogrodu, optycznie odsuwając dom od sąsiada. Aby uzyskać nowoczesny wygląd, zdecydowano się na minimalistyczne potraktowanie elewacji – jest ona ciemna, gładka, niepodzielona rynnami czy gzymsami. Elewację wykonano z zastosowaniem natrysku z membrany poliuretanowej. Technologia ta, zazwyczaj stosowana w budynkach przemysłowych do hydroizolacji dachów, tarasów, basenów, polega na bezpowietrznym natrysku ciekłej membrany w celu zabezpieczenia przed niszczącymi warunkami eksploatacyjnymi środowiska. Rozwiązanie to nie tylko pozwala na uzyskanie jednolitej powierzchni dachu i elewacji, ale także podnosi ich trwałość. Wewnątrz domu, na parterze, udało się uzyskać przestronną strefę dzienną z antresolą, otwarciem na ogród oraz strefę nocną na dwóch poziomach na piętrze, z podziałem na część dla rodziców i część dla dziecka.

fot. Bartłomiej Osiński
fot. Bartłomiej Osiński
fot. Bartłomiej Osiński
fot. Bartłomiej Osiński
Dyrda Fikus Architekci
Dyrda Fikus Architekci
Dyrda Fikus Architekci
Dyrda Fikus Architekci
Dyrda Fikus Architekci

3. Dom jednorodzinny w Beskidach.

Projekt: MUS Architects
Etap: w trakcie realizacji

MUS Architects
MUS Architects
MUS Architects
MUS Architects

Ostatni przedstawiany dzisiaj projekt, którego autorem jest pracownia MUS Architects, został nazwany „czarną skałą” ze względu na swoją formę i kolor, jednoznacznie kojarzące się ze skałą. Projekt, zlokalizowany na działce na stoku, nawiązuje do okolicznej topografii surowych terenów górzystych. Jednakże, dom nie kontynuuje naturalnego ukształtowania działki, lecz niejako stoi w opozycji do niego, jakby przeciwstawiając się siłom natury, które chcą go zsunąć ze zbocza. Projekt ma unikatową, ekspresyjną formę – nie ma wyraźnego podziału na ściany i dach, jest abstrakcyjną, wielopłaszczyznową bryłą. Dla projektantów istotne również były kierunki świata – dom otwiera się na słoneczne południe poprzez mocno przeszklone od tej strony ściany. Przeszklenia te kadrują widoki na krajobraz Beskidów, a jednocześnie zapewniają kontakt z ogrodem. Mocne nachylenie działki determinuje układ bryły wewnątrz, dom jest podzielony na kilka poziomów. Mimo to, projektantom udało się uzyskać przestronne i wygodne wnętrze.

W projekcie zastosowano ten sam materiał na elewacjach i dachu budynku – ciemne płyty włókno-cementowe przywodzą na myśl nagą skałę masywu górskiego. Płyty włókno – cementowe produkowane są z cementu, minerałów, włókien celulozowych i wypełniaczy, które są na siebie kolejno nakładane, utwardzane i prasowane. Dzięki temu elewacja jest bardzo trwała i odporna na warunki pogodowe, nie wymaga również zbyt częstej konserwacji.

MUS Architects
MUS Architects
MUS Architects
MUS Architects
MUS Architects
MUS Architects
MUS Architects
MUS Architects

To już wszystko na dziś. Kolejny wpis z tej serii będzie na temat najciekawszych projektów domów w Polsce z wykorzystaniem lokalnych, nietypowych materiałów. Co sądzicie o czerni na elewacji budynków mieszkalnych? Który z projektów podoba Wam się najbardziej? Czy któryś z zastosowanych materiałów Was przekonuje?

Czytaj dalej...